بهشتی یا جهنمی بودن ما رو چی تعیین میکنه؟ شرایط زندگی ابدی ما از همینجا تعیین میشه!
تا حالا شده توی یه شهر ناآشنا، شارژ گوشیت تموم بشه؟!
نه میتونی تاکسی بگیری،
نه میتونی از کارتت خرید کنی یا پول انتقال بدی
نه حتی نقشه داری که بتونی راهت رو پیدا کنی!
خیلی اعصاب خورد کنه، نه؟
حالا حساب کن که نه توی یه شهر دیگه نه که توی یه دنیای دیگه، بدون هیچ ابزاری تک و تنها مونده باشی!
این اوضاع اوناییه که بدون ابزار کافی و کارآمد به آخرت متولد میشن.
حالا از کجا بفهمیم ابزار کافی و کارآمد داریم؟
جوابش توی یه جمله است؛ به قلبت نگاه کن!!
چجوری؟
دنبالمون بیا تا توی این شماره در موردش حرف بزنیم!
این آرزوی خیلی از ماهاست که اتفاقهای زندگیمون رو خودمون رقم بزنیم و شرایط و بالا و پایینهاش رو خودمون تعیین کنیم! مثلا دست خودمون باشه که کجا به دنیا بیایم، قیافهمون چه شکلی باشه، خونوادهمون کیا باشن و کلا دور و برمون چجوری باشه! خب معلومه که توی دنیا زیاد همچین حسی رو نداریم و اختیار خیلی از چیزها دستمون نیست! بالاخره توی باشگاهیم دیگه! توی باشگاه هم مربیه که تعیین میکنه کی چیکار کنه و تمرین و امتحانش چه مدلی باشه! ولی خب از اونجایی که خدا یا رَبّ خیلی مهربونی داریم، برنامه رو جوری چیده که برعکس دنیا، کلا شرایط زندگی اصلیمون رو توی آخرت خودمون بچینیم!
یعنی نه فقط بهشتی یا جهنمی بودن ما، که صفر تا صد اوضاع دور و برمون، از آبشار و چشمه گرفته تا دوست و رفیقایی که هر روز باهاشون چشم تو چشم میشیم رو هم خودمون تعیین میکنیم! حالا اگه میخواین بدونین چهجوری، مجله امروزمون رو از دست ندین!
کپشن من و دوستوقتی برگهها رو گذاشت روی میز فهمیدیم نه
شوخیای در کار نیست!!
نیازی به کارهای عجیب غریب نیست!
خب اگه یادتون باشه گفته بودیم که واسه فهمیدن اینکه تا همین الان چه گُلی به سرمون زدیم و اوضاع و احوالمون چجوریه، نیازی به اینکه در به در دنبال یکی که علم غیب داره بگردیم و بپرسیم که شکل و شمایلمون واقعا مثل آدمیزاده یا شبیه یه چهارپای محترمیم، نداریم! یا اصلا لازم نیست یه دوربین جادویی داشته باشیم که بخواد به جز عکس ما، اوضاع روحمون هم بهمون نشون بده تا وضعیت کاری که تا الان باهاش کردیم رو ببینیم! یه آیینههایی هست که میتونیم بی دنگ و فنگ خودمون رو توش ببینیم و بفهمیم همین الان کجای کاریم!
یعنی مثل یه دستگاه سونوگرافی که موجهای صدا رو میفرسته توی شکم مادر و از طریق بازتاب صداها معلوم میکنه شکل و شمایل جنین توی شکم مادرش چه مدلیه، ما هم میتونیم از همین جا بفهمیم با روحی که نمیتونیم ببینیمش چیکار کردیم و تا حالا چی به روزش آوردیم؛ فقط کافیه که یه خورده راجع به رابطه این دنیا با اون دنیا بدونیم!
ما همین الان هم توی آخرتیم!
شاید باور کردنش واسه همه خیلی راحت نباشه، اما طبق قانون نسبت که قبلا هم خیلی راجع بهش باهم حرف زدیم، ما همین الان هم توی آخرتیم! یعنی همون جوری که جنین وقتی داره واسه خودش اندامسازی میکنه، توی دنیاست و اصلا اگه دنیایی توی کار نباشه خودش هم وجود نداره؛ ما هم همزمان که داریم اینجا زندگی میکنیم و واسه آخرتمون ابزارسازی میکنیم، توی آخرتیم! ولی خب مثل جنینی که تازه بعد از تولد دوزاریش میفته کجا بوده و داشته خودش رو واسه دنیا آماده میکرده، ما هم بعد از تولدمون به آخرت که اسمش رو گذاشتیم مرگ، تازه میفهمیم اوضاع از چه قراره و این همه وقت چه جوری داشتیم خودمون رو واسه آخرت آماده میکردیم!
فیلترها قشنگن، ولی همیشگی نیستن!
آیینه ها واسه چی هستن؟
خب ببینین اگه قرار بود زندگیمون به همین دنیا ختم بشه که مشکلی نبود؛ بالاخره یه جوری سر و تهش رو هم میآوردیم! اما قضیه اینجاست که قراره همین کارهایی که توی دنیا انجام میدیم، اصل زندگیمون رو توی آخرت بسازن و تعیین کنن که بهشتی یا جهنمی هستیم!
پس مهمه که بدونیم داریم مسیر رو درست میریم و به هدفمون نزدیکتر میشیم، یا کلا توی یه توهمیم و داریم جاده رو برعکس میریم؟
خیالها و دغدغهها و آرزوهامون رو درست چیدیم، یا هیچ همخونی با اون زندگی که میخوایم توی اون دنیا داشته باشیم، ندارن؟
چیزهایی که داریم با چشم و گوش و حس و اینجور چیزها توی دنیا به خورد خودمون میدیم، ما رو قویتر میکنن یا روز به روز بیشتر حالمون رو میگیرن و عصبانیتر میشیم؟
اصلا میدونین چیه؟ اینکه ببینیم الان اوضاعمون چه مدلیه به کنار؛ بالاخره باید بفهمیم کِی حالمون خوب نیست، یا اصلا اوضاع کلیمون از چه قراره که بتونیم خودمون رو نجات بدیم و با سر نریم توی دیوار!
یه وقت سوء تفاهم نشه!
خب درسته که گفتیم شرایط اون دنیا رو خودمون تعیین میکنیم؛ ولی منظورمون هم که نوشتن قصه و فیلمنامه واسه زندگی اونجا نبود! با اجازهتون همین انتخابها و ارتباطها و کارها و فکرهایی که توی دنیا داریم، دارن لحظه به لحظه زندگیمون رو توی آخرت میسازن و معلوم میکنن همین الان بهشتی یا جهنمی هستیم! هرچی اینجا کارمون درستتر باشه و به شادی و آرامش واقع نزدیکتر، توی آخرت هم اوضاعمون بهتره و همه چی قشنگتره! هرچی هم که اینجا ما رو الکی بذاره توی فشار و نذاره دو دقیقه آرامش داشته باشیم، اونور واسهمون میشه جهنم! یعنی این جوری بگم که هرچی توی آخرت به سرمون میاد، همون چیزیه که توی دنیا توی نفسمون ذخیره کردیم!
فهمیدنش سخت نیست!
ببینین همون جوری که واسه یه استاد حدس زدن نمره آخر سال بچهای که حواسش سر کلاس نیست و دم به دقیقه داره کلاسش رو میپیچونه سخت نیست، واسه ما هم کاری نداره که بفهمیم با توجه به کارهای این دنیا، اوضاع آخرتمون از چه قراره! اگه یادتون باشه گفتیم که دنیا مزرعه آخرته و هر گلی توی اینجا به سرمون بزنیم، نتیجهاش رو اون ور میبینیم! یعنی همین که توی کلهمون چی میگذره، آرزوهامون دور و بر چیا میچرخن و دغدغه چه چیزهایی رو داریم، قشنگ مثل یه آیینه واسمون معلوم میکنه که داریم با خودمون چیکار میکنیم و چه زندگی و آیندهای رو واسه خودمون رقم میزنیم!
اگه نمیتونی آروم زندگی کنی،
شاید توی قفس خودت گیر کردی!
الان توی بهشتم یا جهنم؟
خداییش هم اینکه توی دنیا هر کاری دلمون خواست بکنیم و توقع داشته باشیم همه عیب و ایرادهامون نیست و نابود بشن، مثل اینه که هر بوتهای خواستیم بکاریم و انتظار داشته باشیم ازش موز و آناناس در بیاد! بالاخره چه بخواهیم و چه نخواهیم، کارهای دنیاییمون هستن که دارن آخرت و شرایط ما رو میسازن؛ کافیه یه دو دو تا چهار تا بکنیم که بفهمیم داریم الان با خودمون چیکار میکنیم و همین الان توی بهشتیم یا جهنم؟
اگه شاد و آرومیم که باید کلاهمون رو بندازیم هوا چون داریم واسه خودمون بهشت میسازیم! ولی اگه با افتخار میگیم «اعصاب نداریم و زود آمپر میچسبونیم!»، «اگه کسی بهمون بگه بالای چشمت ابروئه، بهمون بر میخوره»، یا «خانوادگی رُکیم و عیب و ایرادهای مردم رو توی بوق و کرنا میکنیم!»، بهتره یه فکری واسه حال و روزمون بکنیم چون همین الانش هم توی جهنمیم! حالا اگه دل بدی به کهکشان درون قشنگ داستان دستت میاد:
روی هوا که حرف نمیزنیم!
اگه میگیم این دنیاست که داره آخرت ما رو میسازه، حتما یه دلیلی داریم! اونم حدیثی هست که میگه «نفس ما قبر ماست».
یعنی چی؟ یعنی لحظه به لحظه دنیای ما و چیزی که الان نفسمون داره تجربه میکنه، آخرت ما رو میسازن!
هر چی از دیدنیها و شنیدنیها و فکر و خیالهایی که اینجا داریم توی نفسمون میریزیم، به محض اینکه پامون رو از این دنیا بذاریم بیرون، آخرت و شرایط ما رو توی اون دنیا تشکیل میدن!
اصلا فکر کنین که نفسمون یهجورایی مثل یه کپسول یا کارت حافظه فشرده است که هر چی اینجا واسش اتفاق میفته رو ضبط میکنه و اون دنیا باز میشه و همه رو تحویلمون میده! یعنی چه بخوایم چه نخوایم، توی اون دنیا داریم لحظه به لحظه همین دنیامون رو میگذرونیم! حالا اگه از هر چیزی نورش رو گرفتیم و شاد و آروم بودیم، که خوش به حالمون!
اما اگه حواسمون به خودمون نبود و واسه خودمون و بقیه جهنم درست کردیم که خدا به دادمون برسه!
ذائقه دستکاری شده!
البته اینم بگما که فهمیدن حال و روز فعلیمون واسه همه هم مثل آب خوردن نیست! آخه یه وقتایی انقدر خودمون رو به پرت و پلا عادت میدیم و به خودمون ستم میکنیم که ذائقهمون دستکاری میشه! اون وقت نه فقط دیگه این جهنمهایی که واسه خودمون درست کردیم رو تشخیص نمیدیم، که سرمونم بالا میگیریم و بهشون افتخار میکنیم!
