اعتقاد به کارما و تناسخ چه مشکلی داره؛ مگه کارهایی که میکنیم به خودمون برنمیگرده؟

ای کارما بزنه تو کمرت!!!

تو هم این اصطلاحات رو از دوستا و دوروبری‌هات شنیدی؟

نظرت چیه؟

«کارما» رو قبول داری؟

دوباره توی همین دنیا ولی یه جسم دیگه متولد شدن رو چطور؟!

اینا اصطلاحاتیه که جدیدا خیلی باب شده، ولی خب…

بذار اصلا این شماره جدی و کامل در موردشون حرف بزنیم؛ کنارمون باش!

خب ما توی این چند وقت کلی با هم راجع به اینکه چی واسه اون دنیا لازم داریم، حرف زدیم؛ اما این دفعه قراره سراغ یه چیزهایی مثل کارما و تناسخ بریم که با وجود کلی باگ و مشکل، به خاطر ظاهر گوگولی و فانتزی‌شون ذهن خیلی‌ها رو به خودشون مشغول کردن! یعنی این وسط بعضیا یه جوری بیخیال داشته‌های خودشون شدن و دو دستی به کارما و تناسخ چسبیدن که خود دالایی لاما توی فلات تبت بهش اعتقادی نداره!

ما اگه خودمون هم اعتقادی به کارما و تناسخ نداشته باشیم، احتمالا چهار نفر رو دور و برمون دیدیم که یه اعتقادهای عجیب و غریبی نسبت به وضعیت خودشون قبل و بعد از این دنیا دارن! مثلا فکر میکنن به خاطر روحیه خشنی که دارن، قبلا یه گونه‌ای از شیر آفریقایی یا پلنگ سریلانکایی بودن؛

یا به خاطر عشق و علاقه‌ای که به زیبایی و تجملات دارن، قبل از پا گذاشتن به این دنیا یه چیزی توی مایه‌های ارکیده فالانوپسیس یا رُزِ ژولیت بودن!

حالا اینکه چرا هیچ خاطره‌ای از زمانی که داشتن در قالب شیر، گوزن و گورخر شکار می‌کردن یا هیچ چی از رنگ گلدون و کسی که بهشون آب می‌داده یادشون نمیاد، بماند!

اعتقاد به این چیزها فقط یه بهونه‌ میشه واسه سرپوش گذاشتن روی خرابکاری‌های زندگی! چون به جای اینکه سعی کنیم یه تولد سالم داشته باشیم، کلا بی خیال زندگی میشیم!

اونی که ما معتقدیم!

اصلا می‌دونین چیه هزار جور فکر و عقیده توی این دنیا وجود داره که ممکنه بعضیاشون درست و منطقی باشن و بعضیا هم خوشایند و البته غیرمنطقی! ولی ما که قرار نیست این وسط هرچی به گوشمون خورد و واسه‌مون راحت‌تر بود، یا ما رو یاد کارتون‌های بچگی‌مون می‌انداخت، دنبال کنیم! مهم اینه که راهی رو بریم که اول از همه با عقل و منطق جور در بیاد و مهمتر از اون، ما رو به مقصد برسونه!

نقشه راه گرافیکی

خب طبیعیه که هرچیز باارزشی نیاز به زحمت داره و الکی به دست نمیاد! یه جنین توی رحم مادرش زحمت میکشه و به نسبت زحمت‌هایی که کشیده، از امکانات و نعمت‌های دنیا استفاده میکنه! بعدش هم به نسبت کارهایی که توی دنیا کرده، اون دنیا پاداش میگیره یا سختی میکشه! یعنی کلا یه نفره که به نسبت کارهایی که توی هر مرحله از زندگیش می‌کنه، اثر و نتیجه کارهاش رو توی مرحله بعد می‌بینه!

نه قراره طبق تناسخ سنجاقک و کروکودیل بشه که توی دنیا تاوان اشتباهاش رو پس بده، نه قراره کارهای خوبی که کرده ناپدید بشه و خودش به نیروانا بپیونده!

این دنیا واسش مثل باشگاهه و محل تمرین که بتونه تلاشش رو بکنه و شبیه مربی خودش بشه! سهمش هم از خوشی‌ها و ناخوشی‌های زندگی با بقیه هیچ فرقی نداره؛ یعنی به نسبتی که اینجا سختی بکشه، بعدا

براش قشنگ جبران میشه!

تناسخ چی میگه؟

ولی خب بعضیا هم هستن که توی این دنیای ریاضی و پر از قاعده و قانون واسه خودشون یه اعتقادهای دیگه‌ای هم دارن! یعنی میگن کلا خیلی فرقی نداره که چه جوری زندگی می‌کنی!

اگه توی زندگی‌ات آدم خوبی باشی که بعد از مردنت توفیق پیوستن به نیروانا نصیبت میشه! اگر هم آدم خوبی نباشی که تکلیفت روشنه؛ بدون اینکه چیزی یادت باشه، به دنیا برمی‌گردی و توی قالب سوسک و جیرجیرک و گاو و … تاوان اشتباه‌های زندگی قبلی‌ات رو میدی؛ یعنی انقدر به چیزهای مختلف تبدیل میشی که بالاخره لیاقت ملحق شدن به نیروانا رو پیدا کنی! حالا ممکنه شانس هم بیاری و همون آدم بمونی، ولی خب بدون اینکه بدونی چه اشتباه‌هایی کرده بودی، انقدر بدبخت و بیچاره میشی که بالاخره اشتباه‌های زندگی قبلی‌ات جبران بشه!

خب ایرادش چیه؟

حالا گذشته از اینکه بعضیا کلا توی جنبه فانتزی قضیه گیر کردن و دوست دارن یه بار هم که شده زندگی رو در قالب یه اسب وحشی یا زنبور عسل بگذرونن، چند تا مسئله پیش میاد که بد نیست راجع بهشون یه ذره فکر کنیم؛

Ÿ    اول اینکه اگه قراره ما به خاطر اشتباهامون توی قالب یه موجود دیگه زندگی کنیم، پس تکلیف خود اون اسب و الاغ و شاپرک و درختی که قراره تاوان اشتباه‌های یکی دیگه رو بده چی میشه؟ یعنی ما اصلا یه زندگی مستقل واسه هیچ کدوم از حیوانات‌ و گیاهان قائل نیستیم و اینا همه دارن تاوان اشتباه‌های بقیه رو پس میدن؟

Ÿ    دوم اینکه اگه قراره کلا تبدیل به یه موجود دیگه بشیم و چیزی از قبل یادمون نباشه، یادمون نیاد قبلا چیکار کرده بودیم و الان داریم تاوان کدوم اشتباه رو پس میدیم، پس سوسک و عنکبوت شدنمون اصلا چه فایده‌ای داره؟ ما واسه خودمون زندگی خودمون رو کردیم و این موجودات بیچاره هم دارن کار خودشون رو می‌کنن!

Ÿ   سوم اینکه هر موجودی واسه خودش یه مرتبه‌ و کمالاتی داره و اگه یادتون باشه مرتبه آدم از حیوون‌ها و گیاهان بالاتره! اینکه یه آدمی بعد از آدم شدن تبدیل به یه درخت یا حیوون بشه، درست مثل اینه که یه پرنده‌ای که از تخم در اومده و پرواز میکنه، دوباره برگرده توی تخم و تبدیل به زرده و سفیده بشه؛ که کلا از لحاظ منطقی امکان ناپذیره! حالا اینکه تناسخ یه باور علمی و منطقیه یا یه وسیله برای سوء استفاده از دیگران، آقای زارع اینجا براتون توضیح دادن:

کارما و مشکلاتش!

اگه یادتون باشه گفته بودیم که همه چیز این دنیا روی حساب و کتابه و هر قَدَر و تصمیمی یه قضا و نتیجه‌ای داره که دیر یا زود کسبش می‌کنیم و اثرش واسه‌مون مشخص میشه؛ نمیشه بگیم یه کاری می‌کنیم، اما قرار نیست نتیجه و تاثیرش رو بینیم!

حالا کارما چی میگه؟ میگه هر عملی یه عکس العملی داره و عین اون کار به خودت برمی‌گرده! اگه الان با توپ بزنی شیشه یه نفر رو بشکنی، یکی هم یه روز میاد شیشه خودت رو میشکونه؛ یا اگه الان واسه یه کی دوتا نون بخری، یه کی هم پیدا میشه که یه روز واسه تو دوتا نون بخره!

حالا اینکه لیست خوبی‌هایی که توی دنیا انجام دادیم و مشمول کارما نشدن رو باید کجا ببریم، یا اونی که خوب نبوده، چرا کلا با کارما کارهاش صاف و صوف نشده و قراره سوسک و جیرجیرک بشه تا تسویه حساب کنه، چیزیه که دانشمندها هنوز دارن راجع بهش تحقیق میکنن!

خب بالاخره خیلی فرق داره که ما یه زندگی درست و منطقی رو انتخاب کنیم، که همه چیزش روی قاعده و قانونه و آخرش هم به اندازه تلاشمون نتیجه می‌گیریم؛ یا اینکه با کارما و تناسخ بریم سراغ یه چیزی که نه سر و تهی داره و نه منطقی واسش تعریف میشه! ولی خب این وسط هم قطعا یه کسایی پیدا میشن که می‌خوان هرجوری شده خودشون رو به یه خفاش گوش بلند یا یه شتر آفریقایی نسبت بدن که متاسفانه فعلا بیشتر از این کاری واسشون از دستمون برنمیاد! پس به جای این حرفا به فکر چراغ باش که خربزه آبه!!