شیطان کیه و کی به سراغمون میاد؟ چرا ما حریف تمرینی لازم داریم؟

فکر کن توی یه بازی ویدئویی باید با موجودی بجنگی که نمی‌تونی ببینیش!

ولی از خودش ردّپا به جا میذاره، نوع خرابکاری‌هاش هم مشخصه.

حالا اگه تنها مسیر رسیدن به جایزه نهایی بازی این باشه که جلوی خرابکاری کردن این موجود رو بگیری بازی جذابی میشه، نه؟!

خب اگه خوشت اومده بهتره بدونی که تو همین الان دقیقا وسط سناریوی این بازی هستی‼️

یعنی چی؟

زندگی ما یه هدف داره که برای رسیدن به اون هدف باید از یه سری موانع رد بشیم؛ اگه نمیدونی اون هدف چیه، پس باید برگردی اول برنا!

یکی از این موانع هم یه دشمن حقیقیه که قسم خورده نذاره ما به هدفمون برسیم، اما داستان اینجاست که ما نمی‌بینیمش (فکر کنم شناختیش!!)

در نتیجه یه وقتایی اصلا فراموشمون میشه که وجود داره!!

یا حضور و توانمدیش رو شوخی می‌گیریم اما واقعا شیطان کیه؟

چه پدر کشتگی‌ای با ما داره؟

چرا خدا بهش اجازه داده چوب لای چرخ زندگی ما بذاره؟

این هفته کنارمون باش، اونم با چشم و گوش باز!!

حتما شما هم تا حالا به این فکر کردین که شیطان کیه و اگه انقدر خطرناکه، پس چرا انقدر وسط زندگی ما دور دور می‌زنه؟ یعنی خدا نمی‌تونست یه کاری کنه که کلا به ما دسترسی نداشته باشه؟ اصلا این به کنار، نمیشد حداقل واسه از راه به در کردن ما انقدر خَدم و حَشم و امکانات نداشته باشه؟

تازه این سوال‌ها وقتی بیشتر میشه که بفهمیم توی همه استرس‌ها، ترس‌ها، ناامیدی‌ها یا نگرانی‌هایی هم که داریم یه جورایی پای شیطان وسطه! ولی خب معمولا شرایط رو یه جوری میچینه که حتی فکرمون هم به یه همچین سمت و سویی نره! چون طبیعیه که هر آدم عاقلی بعد از اینکه بفهمه مورد حمله قراره گرفته، خودش رو جمع و جور میکنه و به دشمنش باج نمیده!

شیطان چه جور موجودیه؟

حالا اصلا این شیطان کیه که تقریبا همه جا یه ردپایی ازش هست؟! یعنی از دین‌های مختلف گرفته تا فرهنگ‌های جور واجور، همه یه جورایی می‌شناسنش و می‌دونن که دنبال خیر و صلاح ما نیست؛ ولی خب معمولا حرف زدن ازش هم کلی سوال و ابهام دنبال خودش داره! مثل اینکه اصلا واقعیه یا خیالی؟ جنسش از چیه؟ یا اصلا کی سراغ ما میاد و چقدر زورش به ما میرسه؟ 

میدونین چیه، شیطان قبل از اینکه اسم یه موجودی به اسم ابلیس باشه که چشم دیدن آدم و بچه‌هاش رو نداره و باعث بیرون افتادن مامان و بابای ما از بهشت شده، به هر موجودی گفته میشه که می‌خواد ما رو از راه به در کنه و یه جورایی جلوی تولد سالممون رو بگیره، حالا از هر جنسی که می‌خواد باشه!

پس هروقت که داریم از شیطان و دار و دسته‌اش حرف می‌زنیم، به جز ابلیس منظورمون به کسایی هم هست که یه جورایی سر راهمون سبز میشن تا ما رو منحرف کنن و کلا دنبال اینن که نذارن به خدا شبیه بشیم و یه قلب سالم داشته باشیم! حالا بماند که خیلی‌ها این وسط فکر میکنن اینا همه اش خرافات و الکیه!

یه حریف تمرینی قَدَر!

حالا سوال اینجاست که یه همچین موجود خطرناک و عتیقه‌ای اصلاً به چه کار ما میاد؟ 

اگه یادتون باشه گفته بودیم که دنیا باشگاهه و محل تمرین ماست. اولین چیزی هم که توی یه باشگاه بعد از داشتن یه مربی خوب مهمه، شرایط تمرین و حریف تمرینیشه! واسه همینم هست که تیم‌ها انقدر اردوی تدارکاتی میذارن و واسه‌شون مهمه که همه جوره خودشون رو محک بزنن!

شیطان هم دقیقا یه همچین نقشی توی زندگی ما داره! یعنی میشه یه حریف تمرینی که هم بفهمیم کجا ضعف داریم و هم بدونیم کجا نقطه قوتمونه!

دیگه چقدر باانگیزه؟

با این تفاوت که شیطان واسه‌مون یه حریف و دشمن واقعیه! یعنی اگه میاد جلو و بهمون حمله می‌کنه، واقعا به قصد نابودی میاد! هیچ ترسی هم بابت اینکه چه بلایی سرمون میاد و چقدر داغون میشیم نداره!

انقدر از ما کینه به دل داره که از هیچ فرصتی واسه زمین زدنمون دریغ نمیکنه؛ چون یه جورایی ما رو عامل همه بدبختی‌ها و ناکامی‌های خودش میدونه!

حالا ما یا می‌تونیم خودمون رو آماده کنیم و بهش به چشم یه حریف تمرینی قَدر نگاه کنیم، یا می‌تونیم جدی نگیریمش و بذاریم هر بلایی دلش میخواد سرمون بیاره!

کجا میاد سراغمون؟

اما بعد از اینکه فهمیدیم شیطان کیه و باهامون چیکار داره، اینم مهمه که بدونیم کجا میاد سروقتمون و چه جوری واسه زمین زدنمون نقشه میکشه؟! یعنی اصلا کجا باید انتظار حمله‌ها و پیدا شدن سر و کله‌اش رو داشته باشیم؟ خب از اونجایی که چشم دیدن ما رو نداره و کلا نمی‌خواد به هدف خلقتمون برسیم، درست میره همون جایی میشینه که بتونه جلوی تولد سالممون رو بگیره! یعنی دقیقا روی صراط! هرچی هم که ما روی هدفمون مصمم‌تر باشیم و بیشتر تلاش کنیم، اونم حمله‌هاش رو بیشتر میکنه و بیشتر باهامون گلاویز میشه! خب طبیعی هم هست؛ چون میدونه اگه سالم به اون دنیا متولد بشیم، چه بهشتی در انتظار ماست و چه جهنمی داره انتظار اون رو میکشه!

صراط دقیقا کجاست؟

اصلا نگفته هم میشه سوال بعدی که همین الان توی ذهن خیلی‌ها ایجاد شده رو حدس زد؛ آفرین!

این صراطی که باید روش منتظر یه حریفی که به خونمون تشنه‌ست باشیم، کجاست و چه ویژگی‌هایی داره؟ خب قطعا منظورمون کوچه پشتی مدرسه یا اتوبانی که از نزدیکی خونه‌مون رد میشه، نیست!

در واقع هر مسیری که تهش به رسیدن ما به هدف خلقتمون و شبیه شدن به خدا ختم بشه، میشه صراط! حالا یه وقت این صراط میشه گوش دادن به حرف مادرمون که شیطون تموم تلاشش رو میکنه که اتفاق نیفته! یه وقت هم میشه انتخاب بین یه کار خوب و خوبتر که اتفاقا خودش تشویقمون می‌کنه که کار خوبه رو انجام بدیم، تا از کار بهتر جا بمونیم! یعنی اینجوری بگم که معمولا اون کار خوبی که سخت‌تره و زورمون میاد بریم سراغش، همون کاریه که میخواد تهش ما رو به هدف برسونه! واسه همینم شیطان به هر وسیله‌ای میخواد ما رو ازش منصرف کنه!

بعضیا نگفته تسلیمند!

حالا با این حساب ما کلا با دو جور آدم طرفیم!

یه دسته اونایی که دارن به طرف هدف خلقتشون حرکت می‌کنن و روی صراط هستن! دسته دیگه هم اونایی که کلا بیرون صراطن و اصلا نیازی به اینکه یکی بیاد و از راه به درشون کنه ندارن! چون نگفته دارن از یه طرفی میرن که معلومه تهش به ناکجا آباد میره! اصلا یه جورایی خودشونم توی تیم شیطون به حساب میان و واسه‌ کارهاش حکم ابزار و وسیله رو دارن! خب واضحه که شیطون هم اصلا کاری بهشون نداره و نیازی نمیبینه واسه‌شون وقت مبارکش رو تلف کنه! درست مثل کسایی که بیرون تشک تمرینن و اصلا کسی به چشم حریف بهشون نگاه نمی‌کنه!

پس با این وجود اگه می‌خوایم آدم حسابمون کنن و به رشد و قدرت برسیم، نه فقط باید بریم توی باشگاه و بدونیم شیطان کیه، که باید حسابی خودمون رو آماده کنیم و منتظر مبارزه با یه حریف قدر باشیم؛ اگرنه یا زیر مشد و لگدهای این حریف تمرینی له میشیم، یا کلا از دور خارج میشیم و سر از ناکجاآباد درمیاریم! دیگه از خدا چی میخواستی به جز اینکه یه بار کل این حرفای مهم رو دوره کنی؟ اونم که بعله ما با چراغ برات فراهم کردیم، برو حالش رو ببر:

حالا اگه دوست دارین بدونین این حمله‌ها از چه جنسی‌ هستن و چجوری باید از پسشون بربیایم، مجله هفته بعد ما رو از دست ندین!